blog image
Sabır, İstek, Azim ve ALİ

Diri çifti 13 yaşında tanışarak, 22 yaşında 2008 yılında evlenerek mutlu bir yuva kurarlar. Evliliklerinin birinci yılında normal yollarla hamile kalan ve ikiz bebeklerinin 24.haftada su fazlalığı nedeniyle bebeklerini kaybederler.

Uzun süren tüp bebek tedavi süresince ailelerinin ve çiftin birbirine olan desteği ile dondurulmuş embriyoları ile 5.denemelerinde Masmavi gözlü ALİ’ ye kavuşurlar.

 

Hikayenin tamamını ailemizle yapmış olduğumuz röporajı aşağıda okuyabilirsiniz.

Devamını Oku

Bebeklerinizi kaybettikten sonraki süreci anlatabilir misiniz?

Doğumdan sonra bir arkadaşımın tavsiyesi ile 2010 yılında İrenbe ile tanıştım. Kontrol amaçlı doktora gittim. Tekrar çocuk kararı vererek 2011 yılında tedaviye başladım. Normal yollarda hamile kalamayınca ilk olarak rahim filmi çekildi ve tüplerde sıvı birikimi olduğu anlaşıldı. Laparoskopi ameliyatı ile tüpler bağlandı. Daha sonra ara vermeden tüp bebek tedavisine başladık. İlk tüp bebek işleminde 26 yumurta toplandı, transfer oldum, ama sonuç negatif çıktı.

Üç ay sonra tekrar kalan dondurulmuş embriyoları kullanarak transfer yapıldı, sonuç negatif

Yine üç ay sonra dondurulmuşları kullanılarak transfer yapıldı, sonuç kimyasal gebelik dendi, yani sonuç negatif

Ve bizde doktorumuzun önerisi ile İstanbul’un yolunu tuttuk. İstanbul’da tekrar tüp bebek tedavisi yapıldı,  maalesef sonuç negatif çıktı,

Tekrar dondurulmuşları kullanmak üzere İrenbe’ye geldik. Aslında şanslıydık dondurulmuşlarımızın olması, çünkü tekrar tekrar baştan tüp bebek tedavisi hem stresli hem de maliyetliydi.

Uzun süren bu süreçte hiç umutsuzluğa kapıldınız mı?

Karamsarlığa düştüğümüz zamanlar çok oldu, tüplerim bağlı olduğu için normal yolla hamile kalmam mümkün değildi. Bu durum beni hem üzüyor hemde daha çok strese sokuyordu.

Negatif sonucu alınca hiç ara vermeden hemen tedaviye başlamak istiyordum. Çünkü içimdeki anne olma isteği daha baskındı.

Tedavi süreçlerinde İrenbe’ye geldikçe kontrol için gelen hamileleri gördükçe umudum daha çok artıyordu.

Aslında normal yollarla gebe kalmak istediğinde bile istediğin olmuyor. Tüp bebek tedavisinde hekim ve merkez çok önemli, çok şanslıyım.

5.denemeniz…

Dondurulmuş embriyolarımız vardı, onları kullanmak üzere tekrar İrenbe’de tedaviye başladık. Aslında dondurulmuşlarımızı başka merkeze götürme hakkımız da vardı, ama biz doktorumuza ve ekibine çok güvendik.

Ailelerimize ve çevremize tekrar tedavi gördüğümüzden bahsetmedik. Hatta iğneleri bile eşim yaptı. Çünkü diğer denemelerimde transfer sonrası beklenen o 12 günlük süreç çok stresli ve zor geçiyordu, kimseyi üzmek istemiyorduk. Her yaptığıma, her yediğime dikkat ediyordum ve sonuç negatif çıkınca çok üzülüyordum. Sonradan anladım ki stres çok önemliymiş.

Bu son transfer sonrası beklenen süreçte normal hayatıma devam ettim, dışarı çıktım, araba kullandım, hatta Akapuntura bile gittim. Aslında pek umudumda yoktu.

Ve o gün, 12 gün sonra İrenbe’ye gittik, testimizi yaptırdık. Tahlil sonucumuz çok kritik bir değer 19….

Bu değer başlangıçta çok moralimi bozdu, sevinsek mi? Üzülsek mi? Bilemedik. İlaçlarımı içmemeyi düşünürken, Aral bey daha önce bu değerlerden gebe kalan hastalardan bahsederek bana moral verdi,  kendimi toparlamama yardımcı oldu.

Değer hep çok az arttı, hiç kimselere söyleyemedik. 

Ama bu değerle küçük mucizem bu sefer tutunmuştu bana…

Ve kalp atışları duyduğunuz gün?

Kalp atışlarını duyduğumuz o günü hiç unutmuyorum, 

O ses insanı bu kadar mı mutlu eder,

O ses dünyalara değişilmez,

O gün gözlerimden mutluluk gözyaşları akmaya başladı,

Daha önceki gebelik sürecinde yaşadığınız olumsuzluklar, bu gebeliğinizde sizi nasıl etkiledi?

Daha önce gebelik sürecinde yaşadığım olumsuzluklar bu gebeliğimde tecrübe oldu. Artık bilinçli bir hamilelik geçiriyordum, korkularım yine vardı acı şeyler yaşadım kaybedersem yine diye çok düşündüm ama doktorum beni çok rahatlattı ve hep destekledi.

Bu süreçte doktorun ve merkezin ilgisi, dikkati çok önemli emin ellerde olduğumu hissediyordum. Doktorunu acil durumda arayıp ulaşabilmek çok önemli, benim doktoruma ulaşamadığım hiç bir zaman olmamıştı. Bu bile kendini güvende hissetmene yetiyor.

Hamileliğiniz ve doğum anınızdan bahsedebilir misiniz?

Hamileliğimin üçüncü ayında tekrar bir korku yaşadık, kanamam oldu plasenta aşağıdaymış. Ama sorunsuz geçti. Toplam 12 kilo aldım, rahat bir hamilelik geçirdim, kusma ve bulantılarım doğuma kadar sürdü. Hiç sorun etmedim hep şükrettim. 38.haftada 3100 gr ALİ’yi kucağıma aldım.

Artık iki kişi çıktığımız eve artık üç kişi döndük. Yaşadığım tüm sıkıntılarımızın mükafatını almıştık.

Sabır, istek ve azim bana ALİ’yi getirdi.

Doğum yapacağınız günden bahsedebilir misiniz?

Doğuma sabah çok erken gittik, gece tabi hiç uyumadık heyecan çok fazla. Mutlu sona  az kalmıştı. Sabah 5.30 da evden çıktık, benim ve eşimin ailesi bizden önce hastaneye gitmişlerdi. Herkes çok heyecanlıydı. Sabah evden çıkmadan eşim kameraya çekmişti son halimi, şimdi izliyorum da çok güzel bir hatıra. Hastanede 15 kişi falandık.

Doğuma girerken hiç ağlamadım korkmuyordum da çünkü çok zor şeyler için girdim o ameliyathaneye simdi bebeğimi almaya gidiyordum. Ali doğduğunda yanağıma yaklaştırdılar o an varya her şeye, ama herşeye bedel nasıl güzel bir duygu anlatamam yaşamak lazım. Daha sonra ameliyatım devam etti ben Ali odaya gittikten bir buçuk saat sonra falan gittim. Yapişıklıklarım vardı o yüzden uzun sürdü. Tabi Ali çok ağlamış o sırada ve sonra kavuşma anı.

Neden ismi ALİ?

Ali ismi dedesinin ismi, biz eşimle evlenmeden önce oğlumuz olursa Ali kız olursa Ekin diye karar vermiştik. Yani isimler çok önceden belliydi. Ali’miz geldi, kızımız da olursa onunda ismi hazır.

Ve ALİ’den sonra?

Ali hayatımıza girdikten sonra her şey değişti, o küçücük varlık bu kadar mı hayatın merkezi oluyormuş, her şey ona göre yapılıyor, onun rahatını, mutluluğun düşünüyoruz. Gece her ağlayarak uyandığında şükrederek kucaklıyorum. Vakit nasıl geçiyor anlamıyorum, onun o sesi, gülüşleri evimizi dolduruyor. Çalışmadığım için o benim arkadaşım gibi, heryerde beraberiz. Çok huzurlu ve mutlu bir bebek, sevildiğinin farkında.

Ona her baktığımda yaşadıklarımı düşünüyorum ve iyi ki pes etmemişim diyorum. Tüm yaşananlara rağmen ALİ yanımızda.

İkinci bebek düşünüyor musunuz?

Ali’ye kardeş düşünüyoruz, yalnız büyüsün istemiyoruz. Ama önce ALİ sağlıklı bir şekilde büyümesini bekliyoruz. Şimdilik gelişimi çok iyi gidiyor.

Sizin gibi anne ve baba olmak isteyen ailelere önerileriniz varmı?

Eşim ve ailem hep yanımdaydılar, hep destek verdiler. Bazen düşünüyordum, ben ne kadar anne olmak istiyorsam, eşimi baba olarak görmek daha çok istiyordum. Duygusal açıdan çok zor bir süreç, manevi destek çok önemli. Yaşamayan anlayamaz. Bu süreci içindeki fırtınaları, inişleri, çıkışları gece yatağa yattığında gözümden süzülen yaşları benim gibi çaba sarf edenler anlayabilir. Tüm isteyen çiftlere dualarım.

Öncelikle doğru hekim, doğru merkez çok önemli.  Ve Umutlarını kaybetmesinler. Sabretsinler.

Ben, eşim ve ALİ, İrenbe ekibine çok teşekkür ediyoruz.

  • Gönderiyi Paylaş